Hoşgeldiniz. Unutmayın, çok istiyorsanız mutlaka bir yolu vardır.!

Dünya güneş ve ay ile ilgili masal hikaye AY GÜNEŞ’E NEDEN KÜSTÜ Dünya , çok büyük bir gezegen olduğu için ona başka gezegenler de arkadaş
  • 5 üzerinden 5.00   |  Oy Veren: 240      

  1. Sponsorlu Bağlantılar


    Dünya Güneş ve Ay İle İlgili Masal Hikaye

    Sponsorlu Bağlantılar




    Dünya güneş ve ay ile ilgili masal hikaye

    AY GÜNEŞ’E NEDEN KÜSTÜ

    Dünya, çok büyük bir gezegen olduğu için ona başka gezegenler de arkadaşlık ederler: Yıldızlar ve en büyük iki gezegen olan Ay ve Güneş... Ay, Güneş’ten yaklaşık dört yüz kere daha küçük, fakat bize Güneş’ten dört yüz kere daha yakın olduğu için gökyüzünde ikisi de aynı büyüklükte görünürler. Güneş ve Ay, pek iyi arkadaşlık kuramamışlardır. Çünkü birbirlerini hiç göremezler. Güneş, gündüzleri yerküreyi aydınlatırken, Ay ise geceleri Güneş’ten almış olduğu ışığı yansıtıp, Dünya’yı bir lamba gibi aydınlatır. Kural böyledir. Bu önemli görevler ikisi için ayrı ayrı belirlenmiş ve kendilerine verilmiştir.
    Güneş, en büyük güç olduğunu kanıtlamak için arkadaşlarına devamlı böbürlenip kendisini üstün gösterme çabalarına girişmiştir. Ay, ona en yakın büyüklükte olduğu için de kendisini devamlı üstün gösterme çabası içindedir. Yerküre için yaptıkları görevleri her ikisi de duyurmaya çalışırlar. Güneş:

    - En büyük güç benim. Ben olmasaydım yerküre yaşanmaz hale gelirdi. Sebzeler, meyveler ve en önemlisi de "dört mevsim" olmazdı, diyordu.

    Güneş, bu konuda haksız sayılmazdı. Eğer gerçekten Güneş olmasaydı, Dünya’da hiçbir canlı varlık yaşayamaz, zaten yaşam diye de bir şey olmazdı. Yeryüzünün hayat kaynağı ve canlı varlıkların da tek enerji aldığı kaynak olan Güneş, bu konuda böbürlenmeyi kendince haklı buluyordu.

    Ay ise, Güneş’in takındığı bu tavırlara sinirleniyor, Dünya’ya en yakın kendisinin olduğunu iddia ediyordu:

    - Hayır işte, diyordu Ay. Ben de çok önemliyim. Ben olmasam, geceler boyu yeryüzü karanlığa boğulur, aydınlanamaz.
    Bir gün tartışmaları uzamış ve buna bir çözüm bulabilmek amacıyla Güneş, Ay’a bir teklifte bulunmuş

    - Bir deneme yapalım, dedi Güneş. Sen, Dünya ile benim arama gir. Ben tutulunca, Dünya’nın bazı bölümleri gündüz benim ışığımı alamasın; görelim bakalım neler olacak?

    Konuşması esnasında Güneş, bu "Güneş tutulması"nı bir yılda en az iki, en çok beş kez tekrarlayacaklarını söylüyor ve anlatmaya devam ediyordu:

    - Sen, Dünya’nın çevresinde elips şeklinde bir yörüngede dolanıp duruyorsun; onun için Dünya’ya olan uzaklığın her an değişiyor. Eğer benim tutulma anımda sen Dünya’ya yeteri kadar yakın olursan senin görünen çapın benim görünen çapımdan büyük olacağı için benim yuvarlağımın tamamını örtmüş olacaksın. O zaman "tam tutulma" meydana gelecektir. Eğer sen benim yuvarlağımın sadece bir kısmını örtersen, "parçalı tutulma" olacaktır. Ama sadece iç kısmımı örtersen "halkalı tutulma" olacaktır, bunu bil.

    Ay, Güneş’i iyice dinledi. Şimdi konuşma sırasının, kendisinde olduğunu bildiği için savunmaya geçti:

    - Hayır efendim! Bir de beni dinle bakalım, dedi Ay. Ben de en kısa zaman içinde tutulma gerçekleştireceğim. Dünya, seninle benim arama girecek, Dünya’nın gölgesi beni tamamıyla perdeleyecek kadar büyük olacak ve ben tutulmuş olacağım. O zaman ben senden ışık alamayınca, ışığımı gece Dünya’ya yansıtamayacağım ve tutulmam gerçekleşecek. Sana neden küstüğümü de böylece anlamış olacaksın.

    Bu tartışmalar ikisi arasında sürüp gidiyor, Dünya ise bu sözleri yakından izliyor ve kendi üzerinde yaşayan canlı varlıklar için çok üzülüyordu. Ama elinden hiçbir şey gelmiyordu. Çünkü ikisinin kızıp da görevlerini yapmadıkları takdirde, kendisi de dahil olmak üzere üzerinde yaşayan bütün canlı varlıkların zarar göreceğini biliyordu.

    Dünya, Güneş ve Ay’a kızgın bir şekilde dedi ki:

    -Tartışmaları kesin artık! Yok yere tartışıyor, birbirinize boşuna küsüyorsunuz. Ama bu tutulmaları gerçekleştirmiyorsunuz. Böyle boş yere konuşup duracağınıza, belirli aralıklarla bir Güneş, bir de Ay tutulur; sonuç meydana çıkar. Bu tartışmalar da biter. Ben de sizin yüzünüzden zarar görmem.

    Güneş ve Ay, Dünya’nın bu sözlerini can kulağı ile dinlemişlerdi. Onu bu kadar çok üzüp sinirlendirdikleri için de çok utandılar.

    Bu tatsız tartışmalardan birkaç gün sonra, öğle saatlerine doğru, Dünya’nın elips şeklindeki yörüngesinde dolanmakta olan Ay, yörüngeden çıkıp Dünya ve Güneş’in arasına giriverdi. Gölgesi de Dünya’nın üzerinden geçti ve bu olayın sonucunda "güneş tutuldu". Gölgenin ortadaki bir bölümü içinden hiç güneş ışığı geçemedi. Çünkü Güneş’in yuvarlağını, Ay’ın yuvarlağı tümüyle örtmüş gibi görünüyordu. "Tam güneş tutulması" gerçekleşmiş, bu olay dünyadan izlenmişti. Yeryüzünün bazı bölümleri o gün hep karanlıkta kalmıştı.
    Bir gece de kendi tutulmasını gerçekleştirmek istedi Ay. "Şimdi sıra bende! Size bir oyun oynayayım. Gökyüzü gece nasıl karanlık olacak, bakın görün" dedi ve tutulmasını gerçekleştirmeye başladı. Ay, tam bir "dolunay" iken, Dünya’ya göre Güneş’in tam zıt yönüne, yani Dünya’nın arkasına geçti. Dünya, Güneş ve Ay’ın ortasında kaldı. Dünya’nın gölgesi, Ay’ın yuvarlağını tamamen örtüp gölgeledi. Ay ise, Güneş’ten aldığı parlaklığını yitirdi. Sanki bu yetmiyormuş gibi bir de Dünya’nın gölgesinin merkezinden geçti. Tam bir "ay tutulması" gerçekleşmişti. Bu tutulma olayının süresi yüz dakikaya kadar çıkmıştı. Tutulma olayının tümü üç buçuk saat sürmüştü.

    O gece gökyüzü karanlık oldu. Güneş ve Ay baktılar ki, Dünya haklı. İkisinin de ayrı görevleri olduğuna hiç şüpheleri kalmamıştı. Dünya’nın üzerinde yaşayan canlı varlıkları üzmeye ikisinin de hakları olmadığını ve bu tartışmaların çok yersiz olduğunu anladılar.

    Ay’ın Güneş’e söylemek istedikleri vardı:

    - Benim kabul etmek istediğim bir gerçek var, dedi Ay. Sen Dünya için daha önemlisin. Çünkü hem ben, hem Dünya, ışığımızı ve ısımızı senden alıyoruz. Gerçek şudur ki senin yokluğunda hiçbir canlı varlık yeryüzünde yaşayamaz. Ben de önemliyim ama sen daha önemlisin; bunu "tutulduğun" zaman çok iyi anladım arkadaşım.

    Ay’ın bu sözleri üzerine gülümsedi Güneş ve dedi ki:
    - "Sen haklısın, ben haklıyım" tartışmasını bırakalım arkadaşım. Dünya için hepimiz çok önemliyiz. Bak şu galaksideki tüm gezegen yıldız kümelerine; onlar da gece olunca bütün evreni bir mücevher parçası gibi ışıklandırıyorlar. Bizler yerküre için çalışmaya devam edeceğiz. Haydi bakalım! Hepimiz görevlerimizin başına dönelim, Dünya’yı da daha fazla üzmeyelim.
    Daha sonra Ay ve Güneş, gülümseyerek yeryüzünü selamladılar.


    Kısaca Benzer Konulara da Bakmalısın

  2. Orman Haftası İle İlgili Masal, Hikaye
  3. Sevgi Temalı Hikaye Masal Örnekleri
  4. Dünya Madenciler Günü İle İlgili Anı, Hikaye, Öykü
  5. Dünya Turizm Günü İle İlgili Hikaye, Öykü
  6. Paylaş Facebook Twitter Google

  7. Misafir Üye





    Sponsorlu Bağlantılar




    Bir varmış bir yokmuş. Güneş sisteminde 8 tane arkadaş varmış. Bu arkadaşlar kendi aralarında saklambaç yakalan baç kendi etrafında dönmecilik oynarlarmış. Bu arkadaşların adı Merkür, Venüs, Dünya, Mars, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün’müş. Bu arkadaşlar kendilerine isim bulmuşlar ve bu isim gezegenlermiş. Bu gezegenler gurubu Platon ve Eris i dışlarlarmış. Bunun nedeni de bunların küçük olmasıymış. Onlarada bir isim takmışlar cüce gezegen deyip dalga geçerlermiş. Bir gün herkesin canı sıkılmış ve bir oyun oynamaya karar vermişler. Saklambaç oynamaya başlamışlar. Kimin ebe olacağını seçmeleri için sayıştırmaya başlamışlar.
    JÜPİTER: Oooo.. Yıldız battı Canımı yaktı Tombul Jüpiter yörüngene koş yörüngenin ekseni uzayın un şekeri Hop hop altın güneş Bundan başka oyun yok.
    Ebe Satürn seçilmiş fakat Satürn kendini çok beğeniyormuş.
    JÜPTER: Ben çok özelim , güzelim bir sürü vasıfsız gezegen varken neden ben ebe oluyorum.Demiş.
    Merkür kavga çıkmaması için ben ebe olurum demiş. Başlamış saymaya
    MERKÜR:1.2.3.4.5.6.7.8.9.10 önüm arkam sağım solum sobe saklanmayan ebe. Demiş.
    Bütün gezegenler güneşin arkasına saklanmış. Merkür oraya saklandıklarını tahmin ederek güneşin etrafına bakmış. Herkes ebelemiş fakat Jüpiter büyük olduğundan hızlı gidememiş ve sobeleyememiş. Gine mızıkçılık yapmış. Jüpiter in aklına çok güze bir oyun gelmiş. bu oyunda halkasını çıkarmış ve fırlat mış. Halkası dönmüş dolaşmış Jüpiter e gelmiş. ve…
    JÜPİTER: buldum ben halkamı size atıyım sizde geri bana atın demiş.
    Jüpiter halkasını dünya ya atmış ama dünya kendine zarar verir diye halkadan kaçmış ve halka uzay boşluğuna gitmiş. Bunu gören Jüpiter ağlamaya başlamış. Bütün gezegenler halkanın peşinden gitmişler bunu gören güneş benden kaçtılar ben onlara çok ışık ve ısı veremedim diye ağlamış ağlamış ağlamış. Artık kendisini gereksiz hissederek gitmeye karar vermiş. Güneşte bir yıldız olduğundan küçük ayı yıldız gurubuna katılmak istemiş falan yıldızlar onu kabul etmemiş. diğer yandan diğer gezegenlere halkayı aramış fakat bulamamışlar. Geri yörüngelerine dönmüşler fakat çok şaşırmışlar ortalıkta güneş yokmuş. Bunu gören dünya ağlayarak
    DÜNYA: Ben güneşsiz ne yaparım benim gecem gündüzüm mevsimlerim olmaz ben yaşayamam onsuz diye ağlarken bir ışığın onlara yaklaştığını fark etmişler. bu güneşmiş ve yanında Jüpiter in halkası varmış. Uzayda giderken Jüpiter in halkasını bulmuş ve getirmiş. Herkes olan biteni güneşe anlatmışlar. Jüpiter halkasına kavuşmuş ve kendini övmeyi artık bırakmış. Herkes mutlu mesut yaşamış…
    daha iyisini bulamadım bunu ben yazdım yardım ettiysem ne mutlu bana



  8. Aradığınız Bilgiyi Bulamadıysanız Üye Olmadan
    BURAYA Tıklayarak Sorunuzu Düzgün Bir Başlık ile Yazabilirsiniz.
  9. Misafir Üye

    ya iki kardeşinkide çok gzl ama ben uzun olanı yazdım öğretmen ödevimi beğencekmi :0


  10. Misafir Üye

    bazı yerleri yanlış yazmışsınız ama hikayeniz çok güzel bana çok yardımcı oldu


  11. Misafir Üye

    Çok güzel olmuş


 

 

<b>Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin</b> Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin


:

Powered by vBulletin® Version 4.2.5
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
akrostiş şiirmektup örnekleri