Hoşgeldiniz. Unutmayın, çok istiyorsanız mutlaka bir yolu vardır.!

Beni ve birçok kişiyi ağlatan hikaye Bu Kadar Sevebilirmisiniz ?... biraz uzun gibi ama kesinlikle okurken farkına varmadan bitirmiş olacaksınız....... Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk
  • 5 üzerinden 5.00   |  Oy Veren: 3      

  1. Sponsorlu Bağlantılar


    Unhappy Beni ve birçok kişiyi ağlatan hikaye Bu Kadar Sevebilirmisiniz

    Sponsorlu Bağlantılar




    Beni ve birçok kişiyi ağlatan hikaye

    Bu Kadar
    Sevebilirmisiniz ?...

    biraz

    uzun gibi ama kesinlikle okurken farkına varmadan bitirmiş
    olacaksınız.......

    Bir otobüs durağında

    karşılaşmışlardı ilk kez.... Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk
    karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek
    için, hep aynı saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler,
    çok genç... Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı
    ama sonunda başrdılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte
    oturmuyorlardı aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan
    binmişti otobüse, kız ise ablasında.... Sırf birbirilerini görebilmek
    için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o
    durağa,
    onların durağına geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...

    Okullarını bitirince hemen

    evlendiler. Mutluydular hem de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız
    kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir
    şeyi umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir
    doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına
    uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için
    ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna
    bitip-tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki... Günler günleri, yıllar
    yılları kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri
    çocuklarının olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağman çocuk sahibi
    olmayınca, "bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur"
    diyerek devam ettiler
    hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler...
    "Senin için ölürüm" derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adma "Hayır, ben
    senin için ölürüm" diye yanıt verirdi hep...

    Bazen eve geldiğinde,

    aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, "Bir tanem, kütüphanenin ikinci
    rafına bak...." Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not
    olurdu, "Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın
    unutma" Mutfaktaki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya
    okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi
    zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla
    karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten....

    Hayat ne kadar hızlı akarsa

    aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman
    buluyorlardı bulmasına ama kırklı
    yaşların ortalarına geldiklerinde, daha
    az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde
    hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece
    özel projelerde görev aldı.



    Kısaca Benzer Konulara da Bakmalısın

  2. Dostlar Beni Hatırlasın Şiirini Dinlerken Zihninizde Canlandırdıklarınızı Hikaye Tekniğine
  3. Bir Olay Neden Birçok Kişiyi Etkiler Bir Örnekle Açıklayınız
  4. Herhangi bir olay, niçin birçok kişiyi etkiler neden
  5. Herhangi bir olay, niçin birçok kişiyi etkiler
  6. Kimsenin yokluğu bu kadar korkutmazdı beni
  7. Paylaş Facebook Twitter Google






  8. Sponsorlu Bağlantılar





    Artık daha fazla beraber

    olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü
    kadın, üzerinde "satılık" levhası asılı olan. "Ne dersin, bu evi alalım
    mı?" dedi adama. "Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi
    kafamda çizdim bile. Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet
    edeceğimiz bir deniz evi yapalım burayı..." "Sen istersin de ben hiç hayır
    diyebilirmiyim?" diye yanıt verdi adam. "Amerika'daki tıp kongresinden
    döner dönmez ararım emlakçıyı... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir
    artık...."

    Sadece bir hafta ayrı

    kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu adam
    Amerika'ya
    giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla.

    Gözyaşları içinde kucaklaştılar

    havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark
    etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu
    neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi
    kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: "Canım, o ev bizim bütçemizi
    aşıyor. Sen en iyisi o evi unut..."

    Mutsuzluk, mutluluğun tadına

    alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi
    bu beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, "Senin
    için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat" diye dil döktü boş yere...
    Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti
    sanki. Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her
    çarpmada daha fazla kanıyordu
    yüreği...

    Bir gün, çocukluğunun,

    gençliğinin ve bütün hayatının birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken,
    "Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım" diye sözünü kesti
    arkadaşı. "O, seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç
    bir kadınla yemek yiyiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar
    arabaya...." "Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları" diye
    bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini kıskanmakla suçladı....
    Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısında bir köşeye sindi
    sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı... Kocasının
    eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen. Bazen
    evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü adamın...

    Akşam kocası eve gelir gelmez,

    bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen
    de
    yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla
    duyguların değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık
    aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden.
    Kapıdan çıkarken, "son bir kez kucaklamak isterim seni" diyecek oldu ama
    kadın, "defol" dedi nefretle...

    İlk celsede boşandılar... Modern

    bir aşk hikayesinin böyle son bulmasına

    kimse inanamadı. Arkadaşlarının

    desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın.

    Adamın, sevgilisiyle birlikte

    Amerika'ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala
    sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun
    kadar yoğun bir duygu olan nefretin kalması için dua ediyordu.

    Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen

    zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah,
    ısrarla çalan
    zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını gördü. "Sen,
    buraya ne yüzle geliyorsun" diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.
    "Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor." dedi genç
    kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı: "Hiçbir
    şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir saat önce öldü.
    Geçen yıl Amerika'daki kongre sırasında öğrendi hastalığını ve yaklaşık
    bir senelik ömrü kaldığını. Buna dayanamayacağını, hep söylediğin gibi
    onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak
    için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. Ailesine de haber vermedi.
    Birlikte Amerika'ya yerleştiğimiz yalanını yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız
    otobüs durağının karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve
    kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece
    fenalaşmış, bakıcısı beni aradı,
    son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi
    istedi..." Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu
    kadın. Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı
    neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu
    kutuda. İlk kağıtta, "Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem"
    diyordu... Sırayla okudu; "Seni çok sevdim", "Seni sevmekten hiç
    vazgeçmedim", "Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim."
    "Fakat benim için ölmeni istemedim" "Şimdi bana söz
    vermeni istiyorum." "Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?" son
    kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son
    kağıtta şunlar yazılıydı:

    "Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım.

    Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, ben hep seni izliyor
    olacağım...
    alıntı




  9. Aradığınız Bilgiyi Bulamadıysanız Üye Olmadan
    BURAYA Tıklayarak Sorunuzu Düzgün Bir Başlık ile Yazabilirsiniz.
 

 

<b>Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin</b> Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin


:

Powered by vBulletin® Version 4.2.5
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
akrostiş şiirmektup örnekleri