Hoşgeldiniz. Unutmayın, çok istiyorsanız mutlaka bir yolu vardır.!

10 Kasım İle İlgili Şiirler - 10 Kasım Şiirleri 10 Kasım Bir bulut inmiş , beyaz , Karlı dağlar başına. Her 10 Kasım sabahı ,
  • 5 üzerinden 5.00   |  Oy Veren: 3      

  1. Sponsorlu Bağlantılar


    10 Kasım İle İlgili Şiirler - 10 Kasım Şiirleri

    Sponsorlu Bağlantılar




    10 Kasım İle İlgili Şiirler - 10 Kasım Şiirleri

    10 Kasım
    Bir bulut inmiş,beyaz,
    Karlı dağlar başına.
    Her 10 Kasım sabahı,
    Bir ateş düşer, döşüme.

    Nerdesin, ey Ata?m nerede?
    Sensiz millet, öksüz burada.

    Sanat, ilim, fen seninle.
    Sevinen, gülen seninle.
    Olmak isterdik inan,
    Ebediyen seninle.

    Dağların, ak başı kar mıdır?
    Kuşlar, Ata?mdan haber, var mıdır?

    Yarım bıraktığın işler,
    Bugün, sanki seni bekler.
    Zengin millet hayalin,
    Acep, neden emekler?

    Sen gelmiyorsan, bir haber gönder.
    Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder?

    10 KASIM

    Ben hiç 10 Kasım’a
    “Günaydın” demem ki
    Ben sensiz 23 Nisan’a
    Hoş geldin diyemem ki

    Seni özlesek bile
    Elden ne gelir ki
    Bir daha senin gibi
    Gelecek mi ne belli

    Bak 10 Kasım yine geldi
    Gözlerde yaşlar tükendi
    Aradan 78 yıl geçse bile
    Senin hatıran hiç bitmedi

    Sabahlar her zaman güzeldir
    Seni hatırlatmadıkça
    Günaydın denir ama
    10 Kasım olmayınca

    10 Kasim

    Yıl otuz sekiz On Kasım Perşembe
    Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar.
    Sarsılıyor İstanbul yedi tepe,
    Yaman esmiş Dolmabahçe’de rüzgar.

    Gerçek olamaz, olsa olsa bir düş,
    Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş.
    Böyle toptan bir yas nerede görülmüş,
    Beraber ağlıyoruz kurtlar, kuşlar.

    Bu memlekete en çok hizmet eden,
    Bu aşk ile dağlara gücü yeten,
    On sekiz milyonun omzunda giden
    Atam, Ankara sırtlarında yatar.

    BÜYÜK YAS ON KASIM ŞİİRİ

    Hatırlatmayın ban dokuzu beş geçeyi,
    Hele puslu geçen o geceyi….
    Söyletmeyin kasım adlı iki heceyi,
    Bu benim en büyük yasım.
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım.

    Atam ölmüş Dolmabahçe Sarayı’da
    Çok üzüldüm olamadım ya yanında
    Ağladım onun öldüğünü duyduğumda
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım…

    Dudum ki Atam ölmüş
    Türkün yanan meşalesi sönmüş
    Atam 10 Kasım da gömülmüş
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım….

    Bu tarihte Atam’ın kalmış cansız eti
    Kan ağlıyor Türk Milleti..
    Böyle anladık yokluğu,sefaleti
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım…

    Bu gün duydum sirenler çalıyor.
    Sordum ne oldu? Dediler çiçekler soldu…
    Dedim niye? Dedilerki Atatürk öldü diye…
    Bundan sonra bayraklar yarıya iniyor.
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğüm tarih 10 Kasım…

    tam Sen Rahat Et

    Bir sonbahar gününde bizleri
    Bizleri bırakıp gitmişsin
    Her Türkün kalbinde
    Bir yer edinmişsin

    Atam her 10 kasımda
    Bu millet seni anar
    Saat dokuzu beş geçe
    Her Türk sana ağlar

    Bu vatan sana emanet
    Atam sen yerinde rahat et
    Biz Türk çacukları var oldukça
    Seni unutmaz bu millet.

    GİDİYOR

    Gidiyor, rastgelemez bir daha tarih eşine
    Gidiyor, on yedi milyon kişi takmış peşine

    Gidiyor, sonsuz olan kudreti sığmaz akla
    Gidiyor, göğsünü çepeçevre saran bayrakla

    Gidiyor, izleri üstün birikmiş yaşlar
    Gidiyor, yerde kılıçlarla eğilmiş başlar

    Gidiyor, harbin o en korkulu aslan yelesi
    Gidiyor, sulhun ufuklarda yanan meş’alesi

    Yine bir devr açacakmış gibi en başta O var
    Hıçkıran seste O var, sessiz akan yaşta O var

    Siliyor ruhunun ulviliği fani etini
    Çiziyor ufka batan bir güneşin heybetini

    Büyüyor, gökten inip toprağa yaklaştıkça
    Büyüyor gitgide gözlerden uzaklaştıkça

    Orhan Seyfi Orhon

    ATATÜRK’ÜN SESİ

    Atatürk’ün sesi
    Bazen Erzurum Kongresi
    Bazen Sivas
    Bazen Anadolu’da sert bir rüzgar

    Atatürk’ün sesi
    Bazen Ankara’da ilk Millet Meclisi
    Bazen Orta Anadolu’da kartal
    Bazen Akdeniz’de tatlı bir rüzgar

    Atatürk’ün sesi
    Gökyüzünde ak bir bulut
    Bazen önünde İzmir’e ordular akar
    Bazen Akdeniz’de bir kartal

    Atatürk’ün sesi
    Bazen devrimlerin alfabesi
    Bazen Cumhuriyetin gür sesi
    Bazen Menemen’de deli bir rüzgar

    Bilgay Esemenli

    MUSTAFA KEMAL

    - Dağ başını efkâr almış
    Gümüş dere durmaz ağlar -
    Gözyaşından kana kesmiş gözlerim;
    Ben ağlarım. Çayır ağlar, çimen ağlar.
    Ağlar-ağlar: Cihan ağlar
    Mızıkalar iniler: Irlam-ırlam dövülür
    Altmış üç ilimiz: Altmış üç yetim
    Yıllar gelir-geçer: Kuşlar gelir-geçer
    Her geçen seni bizden parça-parça götürür
    Mustafa’m! Mustafa Kemal’im!

    Diz dövdüm:
    Gözlerimin şavkı gitti Sakarya’nın suyuna.
    Sakarya’nın suları namım söyleşir.
    Hemşehrim Sakarya! Öksüz Sakarya!
    Ankara’dan uçan kuşlar -
    “Kemal’im” der, günler-günü çağrışır.
    Kahrolur. Bulutlara karışır.
    Gök bulut, yaşmak bulut.
    Uca dağlar, dev-boyunlu morca dağlar
    Divan durmuş bekleşir
    Mustafa’m! Mustafa Kemal’im!

    Nasıl böyle varıp geldin? Hoş geldin!
    Çıngı kaymış, yalazlanmış gözlerin
    Şol yüzünde güneş-südü sıcaklık.
    Ellerinden öperim Mustafa Kemal.
    Senin dalın yağrağın, biz senin fidanların.
    Biz, bunları yapmadık.
    Sen elbette bilirsin, bilirsin Mustafa Kemal:
    Elsiz-ayaksız bir yeşil yılan.

    Yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal!
    Hani bir vakitler Kubilay’ı kestiler.
    Çün buyurdun! Kesenleri astılar
    Sen uyudun. Asılanlar dirildi.
    Mustafa’m! Mustafa Kemal’im!

    Karalar kuşanmış Karadeniz akmam diyor.
    Dokunmayın! Ağlamaktan bıkmam diyor.
    Bu gece kıyamet gecesi.
    Bu vapur Bandırma vapuru.
    Yattığı yer nur olsun Mustafa Kemal
    Ben ölümden korkmam diyor
    Korkmam diyen dilleri: Toz oldu-toprak oldu.
    Değirmen döndü dolandı: On yıl oldu.
    Bir kusur işledik, bağışlar mı kimbilir;
    O bize öğretmedi kazan kaldırmasını.
    Günahı-vebali öğretenin boynuna
    Erdirip-olduran’a ana-avrat sövmesini.
    Yüreğim kırıldı, kanım kurudu.
    Var git Karadeniz! Var git başımdan.
    Mızıka çalındı: Düğün mü sandın
    Bir yol koyup gideni gelir mi sandın?
    Mustafa’m! Mustafa Kemal’im!

    Ankara’nın taşına bak!
    Tut ki baktım: Uzar gider efkârım:
    Çayır ağlar, çimen ağlar, ben ağlarım.

    Gözlerimin yaşına bak!
    Ankara Kalesi’nde, Rasat-Tepe’de
    Bir akça-şahan, gezer dolanır:
    Yaşın-yaşın mezarını aranır
    Şu dünyanın işine bak! -
    Mustafa’m! Mustafa Kemal’im!

    Attila İlhan

    KURTULUŞ ÖNCÜLERİ İÇİN

    Yan yana iki çocuk görsem
    İşte Atatürk diyorum
    Özgürlüğün toprağı uyanıyor
    İçin için seviniyorum

    Koşuşan iki öğrenci görsem
    İçimin güneşi ısınıyor
    Yürüyen bir bakış gibi
    Mustafa Kemal geliyor

    Kol kola iki işçi görsem
    Emeğim çoğalıyor birden
    Bir ışık düşüyor ortalığa
    İşte Atatürk diyorum

    İşte Atatürk diyorum
    İlk kurtuluş öncüleri
    Bir gül çağrısında hepsi
    Bize uzanmış elleri

    Mehmet Kıyat

    Atatürk şiiri

    Bayrak yarıya çekilmiş,
    Atatürk’üm öldü diye,
    En son yaprak da dökülmüş,
    Atatürk’üm öldü diye

    Sürü yas tutmuş ovada,
    Kuşlar susmuşlar yuvada,
    Rüzgar esmez olmuş dağda,
    Atatürk’üm öldü diye.

    Irmaklar yaslı çağlamış,
    Ağaçlar sessiz ağlamış,
    Vatan karalar bağlamış,
    Atatürk’üm öldü diye

    Mehmet Necati ÖNGAY

    Büyük Yas

    Hatırlatmayın ban dokuzu beş geçeyi,
    Hele puslu geçen o geceyi….
    Söyletmeyin kasım adlı iki heceyi,
    Bu benim en büyük yasım.
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım.

    Atam ölmüş Dolmabahçe Sarayı’da
    Çok üzüldüm olamadım ya yanında
    Ağladım onun öldüğünü duyduğumda
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım…

    Dudum ki Atam ölmüş
    Türkün yanan meşalesi sönmüş
    Atam 10 Kasım da gömülmüş
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım….

    Bu tarihte Atam’ın kalmış cansız eti
    Kan ağlıyor Türk Milleti..
    Böyle anladık yokluğu,sefaleti
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğü tarih 10 Kasım…

    Bu gün duydum sirenler çalıyor.
    Sordum ne oldu? Dediler çiçekler soldu…
    Dedim niye? Dedilerki Atatürk öldü diye…
    Bundan sonra bayraklar yarıya iniyor.
    Bu benim en büyük yasım
    Bu Atam’ın öldüğüm tarih 10 Kasım…

    Aziz Çınar

    Kısaca Benzer Konulara da Bakmalısın

  2. 10 kasım şiirleri, Atatürk şiirleri, Mustafa Kemal'i Düşünüyorum, 10 Kasım, Atatürk
  3. On Kasım Şiirleri (10 Kasım 1952 )
  4. On Kasım Şiirleri (10 Kasım Türküsü)
  5. 10 Kasım İle İlgili Şiirler
  6. 10 Kasım Şiirleri Atatürk Şiirleri 10 Kasım Atatürkü Anma Günü Atatürk Haftası
  7. Paylaş Facebook Twitter Google


  8. Sponsorlu Bağlantılar

 

 

<b>Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin</b> Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin


:

Powered by vBulletin® Version 4.2.5
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
akrostiş şiirmektup örnekleri